Het Openbaar Ministerie heeft zeven jaar gevangenisstraf geëist tegen de 37-jarige Rotterdammer Jalal O. voor zijn rol bij de verwoestende explosie aan de Schammenkamp in Rotterdam.
Bij de ontploffing op de avond van 29 januari 2024 kwamen drie mannen om het leven, onder wie een 22-jarig neefje van de verdachte.
Twee anderen raakten gewond en tientallen woningen en bedrijfsruimten in de omgeving liepen zware schade op.
De avond van de ramp begon met een enorme knal. Omwonenden dachten eerst aan een gasexplosie.
Pas toen de hulpdiensten het puin hadden doorzocht en de slachtoffers hadden geborgen, werd duidelijk dat het epicentrum lag in het pand op nummer 66. Dat pand stond op naam van Jalal O. en zijn vrouw.
Uitgebreid onderzoek door de Forensische Opsporing, TNO en het Nederlands Forensisch Instituut wees al snel richting een drugslab. Buurtbewoners hadden al eerder geklaagd over een sterke acetonlucht rond het pand.
Na de explosie vonden rechercheurs sporen van cocaïne en procaïne, een versnijdingsmiddel dat veel wordt gebruikt bij cocaïne, tientallen jerrycans met aceton en zoutzuur en andere materialen die passen bij het kristalliseren en bewerken van drugs. Het NFI sloot uit dat er kruit of springstof in het spel was.
Volgens het OM werd in het achterste deel van het bedrijfspand cocaïne gekristalliseerd en procaïne bewerkt. Er zijn geen aanwijzingen dat het ging om een cocaïnewasserij waar cocaïne uit dragermateriaal wordt gehaald.
De explosie zelf is volgens het NFI ontstaan door ophoping van ontvlambare acetondampen in dat achterste deel. Die dampen vlogen in brand, waarna het gebouw deels instortte en vlam vatte.
Jalal O. zegt zelf niets met het lab te maken te hebben. Hij verklaarde dat hij in het pand een klusbedrijf runde en dat hij het achterste deel had onderverhuurd aan een van de slachtoffers die bij de explosie omkwam. Die ruimte zou zijn afgesloten met een muur en een vergrendelde deur.
Maar volgens het OM rammelt dat verhaal aan alle kanten. Er is geen enkel huurcontract, geen betalingsbewijs en getuigen spreken elkaar tegen over het bestaan van die onderhuur.
Daarnaast is er volgens justitie veel ander bewijs dat O. wel degelijk wist wat er gebeurde en erbij betrokken was. Op camerabeelden is te zien dat hij er vaak was, ook kort voor de explosie. In zijn telefoon werden chats gevonden over verdovende middelen, onder meer met zijn neefje dat later onder het puin omkwam.
Opvallend is ook dat O. zijn telefoon bij zijn ex-vrouw achterliet en dat die telefoon werd teruggezet naar fabrieksinstellingen. Eerder verklaarde hij dat hij de telefoon in België kapot had gegooid toen hij hoorde van de explosie. Ter zitting zei hij dat die verklaring niet klopte.
Kort voor de explosie was O. nog in het pand aanwezig. Toen hij hoorde wat er was gebeurd, was hij al onderweg naar België. Hij reed door en keerde pas na middernacht terug naar Nederland.
De officieren begonnen hun requisitoir met beelden van de ravage. Volgens het OM liet O. zijn financiële gewin prevaleren boven de veiligheid van omwonenden. Dat hij de dood van drie mensen nooit gewild zou hebben, doet daar volgens justitie niets aan af. De gevolgen zijn desastreus.
De advocaat van Jalal O., Tim Scheffer, pleit voor vrijspraak van het runnen van het drugslab en betwist dat zijn cliënt verantwoordelijk is voor de explosie. De rechtbank doet later uitspraak.
Volg CrimeNieuws op:
