De 71-jarige Douglas Carter, die in 1985 ter dood werd veroordeeld voor de moord op Eva Olesen, is na ruim vier decennia voorlopig vrijgelaten.
Nieuw DNA-onderzoek heeft geen overeenkomst gevonden tussen zijn DNA en sporen die in de woning van Olesen zijn aangetroffen.
Carter is daarmee niet vrijgesproken, maar mag de gevangenis verlaten terwijl de zaak opnieuw wordt onderzocht en een nieuw proces wordt voorbereid.
De rechter heeft bepaald dat Carter op borgtocht vrij mag blijven in afwachting van het verdere verloop van de zaak. Hij verliet maandag de gevangenis samen met zijn zoon en zijn advocaat. Als voorwaarden voor zijn vrijlating moet hij een enkelband dragen en mag hij geen contact opnemen met de familie van Olesen.
De veroordeling uit 1985 staat al langere tijd onder druk. Het hooggerechtshof van Utah bepaalde vorig jaar dat de zaak opnieuw moest worden bekeken. Daarbij kwamen volgens de verdediging meerdere tekortkomingen in het oorspronkelijke onderzoek aan het licht.
Opvallend is dat er destijds geen fysiek bewijs was dat Carter rechtstreeks aan de moord koppelde. De veroordeling was vooral gebaseerd op een bekentenis tegenover de politie en verklaringen van twee getuigen.
Ook die verklaringen zijn later ernstig ter discussie komen te staan. De twee getuigen verklaarden jaren later dat ze opdracht hadden gekregen om tegen Carter te liegen. Volgens hun latere verklaringen kregen ze daarvoor geld en cadeaus van de politie. Ook zouden ze onder druk zijn gezet met de dreiging van uitzetting.
Carter zelf heeft altijd volgehouden dat zijn bekentenis onder dwang tot stand kwam. Het nieuwe DNA-onderzoek zorgt nu voor een nieuwe ontwikkeling in de zaak.
Onderzoekers bekeken onder meer DNA-materiaal van een deurklink in de woning van Olesen en van het steekwapen. De aangetroffen DNA-sporen blijken niet overeen te komen met het DNA van Carter.
Dat betekent niet automatisch dat daarmee is vastgesteld wie Olesen heeft gedood. De familie van het slachtoffer blijft dan ook twijfelen aan de onschuld van Carter. Volgens de schoondochter van Olesen bewijst het ontbreken van een DNA-match niet dat Carter nooit in de woning is geweest.
De verdediging wijst ondertussen op mogelijke andere verdachten. Getuigen zouden destijds een witte man hebben gezien die van de plaats delict wegvluchtte. Volgens de advocaten is bovendien mogelijk informatie over andere verdachten buiten het oorspronkelijke onderzoek gehouden.
Ook de echtgenoot van Olesen komt daarbij opnieuw ter sprake. Hij was destijds zelf in beeld bij justitie. Volgens de advocaten van Carter overwogen aanklagers om hem aan te klagen, maar werd daarvan afgezien nadat een rechercheur had gevraagd het onderzoek voort te zetten. Kort daarna verschoof de verdenking naar Carter.
De zaak draait daarmee inmiddels niet alleen om het nieuwe DNA-bewijs, maar ook om de betrouwbaarheid van het oorspronkelijke onderzoek en het bewijs waarop Carter in 1985 werd veroordeeld.
Zijn vrijlating betekent nog geen vrijspraak. Carter blijft onder voorwaarden vrij terwijl de voorbereidingen voor een nieuw proces doorgaan. Volgend jaar volgt een nieuwe uitspraak over de zaak.
Volg CrimeNieuws op:
