De vrijlating van de beruchte Belgische seriemoordenaar Freddy Horion na 47 jaar gevangenisstraf heeft in België geleid tot stevige discussie en kritiek.
De 78-jarige man is onder strikte voorwaarden overgebracht naar een gesloten afdeling van het Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum (OPZC) in Rekem in Lanaken, waar hij met een enkelband wordt begeleid in een forensisch behandeltraject.
Horion geldt als een van de zwaarst veroordeelde criminelen uit de Belgische justitiegeschiedenis.
Hij werd schuldig bevonden aan zes moorden, waaronder de moord op een gezin van vijf in Sint-Amandsberg in 1979. Oorspronkelijk kreeg hij de doodstraf opgelegd, die later werd omgezet in levenslange gevangenisstraf.
De beslissing om hem nu toch onder voorwaarden vrij te laten komt van de strafuitvoeringsrechtbank, die begin juni oordeelde dat verdere detentie niet langer noodzakelijk was binnen het huidige juridische kader.
Wel gelden strenge beperkingen: Horion mag geen contact hebben met nabestaanden, geen contact opnemen met de media, geen alcohol of drugs gebruiken en hij mag zich niet in Oost- en West-Vlaanderen begeven. Daarnaast moet hij een intensief behandelprogramma volgen binnen een forensisch zorgtraject.
Die beslissing stuit echter op weerstand bij het Openbaar Ministerie, dat vooraf een negatief advies gaf. Volgens justitie bestaat er een zeer hoog risico op recidive en werd Horion in eerdere rapporten zelfs omschreven als een “tikkende tijdbom”. Dat voedt de discussie over de vraag of zijn vrijlating verantwoord is.
Opvallend is ook de duur van het behandeltraject. Waar dergelijke forensische trajecten doorgaans meerdere jaren beslaan, wordt in dit geval uitgegaan van ongeveer zeven maanden. Een deel van de behandeling vindt bovendien plaats op een minder zwaar beveiligde afdeling, wat binnen justitiële kringen tot kritiek leidt.
Ook lokaal is er weerstand. De burgemeester van Lanaken sprak zich eerder uit tegen de komst van Horion naar de regio en probeerde te voorkomen dat hij daar zou worden ondergebracht. Hij pleitte zelfs voor opname in het buitenland.
Eerdere psychiatrische inschattingen speelden een rol in het traject. Zo werd het recidiverisico eerder als matig beoordeeld, wat mede heeft bijgedragen aan beslissingen die uiteindelijk hebben geleid tot de huidige vrijlating onder voorwaarden

