Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft geoordeeld dat de levenslange gevangenisstraf in Nederland niet in strijd is met de mensenrechten.
Volgens het hof is er geen sprake van een schending van het verbod op onmenselijke of vernederende behandeling.
De zaak was aangespannen door zeven levenslanggestraften, onder wie Dino Soerel, Jesse R. en George H. Zij stelden dat een straf zonder concreet uitzicht op vrijlating in strijd is met artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens.
Het hof gaat daar niet in mee en wijst vooral op het Nederlandse systeem dat sinds 2016 geldt. Daarin is vastgelegd dat levenslanggestraften na 25 jaar in aanmerking kunnen komen voor een herbeoordeling. Volgens de rechters biedt dat voldoende perspectief.
Belangrijk in het oordeel is dat gevangenen niet alleen uitzicht hebben op herziening, maar ook weten aan welke voorwaarden zij moeten voldoen om daarvoor in aanmerking te komen. Daarmee is volgens het hof voldaan aan de eis dat er een reële kans op vrijlating bestaat.
In Nederland zitten momenteel ongeveer 65 mensen een levenslange straf uit. Hun situatie wordt beoordeeld via de Adviescommissie Levenslanggestraften, die adviseert over mogelijke herbeoordeling of gratie. De minister van Justitie neemt uiteindelijk de beslissing en kan het advies volgen of gemotiveerd naast zich neerleggen.
Met deze uitspraak bevestigt het hof dat de levenslange gevangenisstraf in Nederland juridisch standhoudt, zolang het systeem van herbeoordeling en perspectief op vrijlating blijft bestaan.
Volg CrimeNieuws op:
