In Iran is de 69-jarige Jamshid Sharmahd, een Iraanse Duitser en dissident, geëxecuteerd. Sharmahd, die jarenlang in de Verenigde Staten woonde, werd in 2020 ontvoerd in Dubai en naar Iran gebracht.
In 2023 werd hij ter dood veroordeeld in een proces dat door Amnesty International werd aangeduid als een schijnproces.
Achtergrond van de zaak
De Iraanse autoriteiten maakten vandaag bekend dat Sharmahd vanochtend is terechtgesteld. Verdere details over de executie zijn niet vrijgegeven, maar het is gebruikelijk dat terdoodveroordeelden in Iran voor zonsopgang worden opgehangen.
Sharmahd werd beschuldigd van het plannen van een aanslag op een moskee in 2008, waarbij veertien mensen om het leven kwamen en meer dan 200 anderen gewond raakten. Daarnaast zou hij in een tv-programma in 2017 geheime informatie over raketlocaties hebben onthuld.
Betwiste beschuldigingen en internationale reactie
De familie van Sharmahd ontkent de beschuldigingen en heeft jarenlang gestreden voor zijn vrijlating. Na zijn veroordeling in 2023 zette Duitsland twee Iraanse diplomaten het land uit. De Verenigde Staten hebben de behandeling van Sharmahd als “verwerpelijk” bestempeld, terwijl Amnesty International het proces oneerlijk noemt, omdat hij geen toegang kreeg tot een onafhankelijke advocaat.
Volgens Amnesty had de door de Iraanse overheid aangestelde advocaat alleen willen verdedigen als Sharmahd’s familie 250.000 dollar zou betalen. Iran weigerde ook consulaire bijstand vanuit Duitsland, wat gebruikelijk is voor gevangenenen met Iraans staatsburgerschap.
Politieke gevolgen
Sharmahd werd geboren in Teheran en groeide op in Duitsland. Duitse politici hebben de executie scherp veroordeeld en aangeduid als een “gruwelijke misdaad”. Het laatste contact dat zijn familie met hem had, vond plaats op 28 juli 2020, tijdens een zakenreis naar Dubai. Na zijn ontvoering werd hij via Oman naar Iran overgebracht, waar hij later werd gepresenteerd als de gevangene van een “complexe operatie”.
De executie van Jamshid Sharmahd heeft niet alleen grote gevolgen voor zijn familie, maar roept ook vragen op over de mensenrechten en het rechtssysteem in Iran.

