Het Openbaar Ministerie heeft een gevangenisstraf van elf jaar en tbs met dwangverpleging geëist tegen een 38-jarige man en vrouw uit Vlaardingen.
Het stel wordt verdacht van een reeks gewelddadige misdrijven tegen vier pleegkinderen, onder wie een destijds tienjarig meisje dat in mei van dit jaar in levensgevaar op de intensive care belandde. Volgens het OM is de zaak “uniek in gruwelijkheid”.
Het meisje werd in de nacht van 20 op 21 mei 2024 in kritieke toestand in het ziekenhuis opgenomen, waarna direct een strafrechtelijk onderzoek begon.
Een vertrouwensarts sloeg alarm over mogelijk toegebracht letsel, en de pleegouders werden vrijwel meteen als verdachten aangemerkt. De lijst met verwondingen bij het meisje is omvangrijk: botbreuken, hoofd- en hersenletsel, verwondingen aan armen, benen, wervels, rug en ribben. Volgens het OM staat vast dat de pleegouders verantwoordelijk zijn voor deze mishandelingen. Zo verklaarde de vrouw dat de man het meisje strafte door haar te dwingen te squatten en daarbij hard op haar bovenbenen te slaan.
Het geweld ging echter veel verder dan fysieke mishandeling. Rechercheurs vonden foto’s waarop het meisje vastgebonden zit met handboeien, bevestigd aan een speeltoestel in haar kamer. Later werd ze opgesloten in een soort kooi, met een stroomdraad richting de muur. Het OM noemt de manier waarop zij haar vrijheid werd ontnomen “een vorm van martelen”. Daarnaast kreeg het meisje te weinig eten, nauwelijks medische verzorging en mocht ze alleen een emmer gebruiken als toilet wanneer ze werd opgesloten. Uit onderzoek blijkt dat ze ernstig ondervoed was.
Ook het zusje van het meisje werd langere tijd mishandeld. Zij werd geslagen, gestompt en soms aan één arm omhoog getrokken. Volgens het OM kwam het geweld van beide pleegouders. De vrouw greep niet in, ontkende de mishandelingen en schermde de man af door te beweren dat de kinderen zouden liegen.
Eerder woonden twee Syrische broertjes bij het pleeggezin. Ook zij zouden zijn geslagen, geschopt en bewust zonder eten zijn gezet. Een van de jongens zou zelfs in een hondenhok hebben moeten slapen.
De zaak is volgens het OM zo uitzonderlijk ernstig dat er geen vergelijkbare rechtszaken bestaan om de strafmaat op te baseren. De combinatie van vergelding, bescherming van de maatschappij en het voorkomen van herhaling is voor het OM reden om naast een lange gevangenisstraf ook tbs met dwangverpleging te eisen. Het Pieter Baan Centrum concludeerde dat beide verdachten kampen met stoornissen die ook tijdens het plegen van de feiten aanwezig waren, waardoor zij verminderd toerekeningsvatbaar zijn—maar wel verantwoordelijk blijven.
Omdat de mishandelingen over een langere periode plaatsvonden, gericht waren op weerloze kinderen en gepaard gingen met systematische ontmenselijking, vindt het OM dat alleen een combinatie van zware straf en behandeling gerechtvaardigd is.
Volg CrimeNieuws op:
