Het Openbaar Ministerie in Noord-Nederland heeft TBS met dwangverpleging geëist tegen een 46-jarige man uit Groningen, die ervan wordt verdacht zijn 12-jarige zoon op 29 december 2024 in hun woning in Stad-Groningen om het leven te hebben gebracht.
Het OM vraagt geen gevangenisstraf, omdat deskundigen concluderen dat de man volledig ontoerekeningsvatbaar was door een ernstige psychische stoornis.
De verdachte belde op de dag van het incident zelf naar 112 en vertelde dat zijn kind dood in de woning lag. Uit onderzoek bleek dat de jongen door geweld om het leven is gebracht. De man bekende dat hij zijn zoon heeft gedood en verklaarde dat hij handelde tijdens een psychose, waarin hij dacht dat hij zelf vermoord zou worden.
Bij sectie zijn veel steekletsels vastgesteld, waarvan enkele fataal waren. Volgens psychiaters en psychologen lijdt de verdachte aan schizofrenie, had hij paranoïde wanen en verkeerde hij in een depressieve toestand toen hij zijn zoon ombracht. De deskundigen concluderen dat de verdachte volledig ontoerekeningsvatbaar was.
De man was enkele maanden eerder gestopt met het innemen van zijn antipsychotica. Volgens de deskundigen kon hij door zijn stoornis niet overzien welke gevolgen dat besluit kon hebben. Hij was eerder vaker tijdelijk gestopt zonder agressief gedrag te vertonen, waardoor hij niet kon voorzien dat het nu zou leiden tot extreem geweld.
De officier van justitie noemt het delict zo aangrijpend en onbegrijpelijk dat het alleen te verklaren is vanuit de psychische toestand van de verdachte. Mensen uit de omgeving bevestigen dat de vader en zoon een goede relatie hadden en dat er geen aanwijzingen zijn voor een motief.
De officier benadrukte dat de juridische beoordeling voor de nabestaanden zeer pijnlijk moet zijn. Hoewel de gruwelijkheid van het misdrijf gevoelens van onrecht kan oproepen, stelt de officier dat de wet in dit geval leidt tot een TBS-maatregel van onbepaalde duur, zoals door deskundigen geadviseerd.

