Het proces tegen de Amerikaanse Lindsay Clancy, die wordt verdacht van de moord op haar drie kinderen, is nietig verklaard.
De twaalfkoppige jury kwam na dagenlang beraad niet tot een unaniem oordeel, waardoor er geen uitspraak is gedaan over haar schuld of onschuld.
De jury liet de rechter in zeven dagen tijd drie keer weten dat de leden er niet uitkwamen. Volgens de bron was er uiteindelijk één jurylid dat niet meeging in een gezamenlijk oordeel. Omdat een unanieme beslissing uitbleef, kon de jury geen vonnis uitbrengen.
Clancy, 36 jaar en voormalig verpleegkundige, wordt ervan verdacht haar drie kinderen in 2023 te hebben gewurgd in de kelder van haar woning in Duxbury, Massachusetts.
Haar man was op dat moment naar een apotheek gegaan om medicijnen voor de kinderen op te halen. Volgens de aanklagers maakte Clancy gebruik van zijn afwezigheid om haar plan uit te voeren.
Na de moorden zou Clancy zichzelf met een mes hebben verwond. Daarna sprong ze vanuit een raam op de tweede verdieping naar beneden. Ze overleefde de val, maar raakte vanaf haar middel verlamd.
Een belangrijk onderdeel van de rechtszaak was haar geestestoestand ten tijde van de gebeurtenissen. De verdediging stelde dat Clancy tijdens de moorden in een postpartum psychose verkeerde en daardoor ontoerekeningsvatbaar was. Volgens de bron is postpartum psychose een zeldzame aandoening die voorkomt bij ongeveer één op de duizend vrouwen die zijn bevallen.
Clancy kreeg vanwege haar psychische problemen verschillende zware medicijnen voorgeschreven. Het ging onder meer om antidepressiva en medicijnen die worden gebruikt bij schizofrenie en bipolaire stoornissen. Haar advocaten betoogden dat artsen haar te veel verschillende medicijnen hadden voorgeschreven.
De aanklagers trokken juist de conclusie dat Clancy wel degelijk wist wat ze deed. Zij beschuldigden haar van moord met voorbedachten rade en stelden dat ze vooraf een plan had gemaakt. Zo zou ze haar man bewust naar de apotheek hebben gestuurd en op haar telefoon hebben berekend hoelang het zou duren voordat hij weer thuis was. Volgens het Openbaar Ministerie wees dat erop dat ze rekening hield met de tijd die ze had om haar kinderen te doden.
Het nietig verklaren van het proces betekent niet dat Clancy is vrijgesproken. De aanklagers kunnen besluiten haar opnieuw voor de rechter te brengen. In dat geval wordt de zaak opnieuw behandeld met een andere jury.
Het vinden van nieuwe juryleden kan daarbij lastig worden. De advocaat van Clancy zei na de nietigverklaring dat het een uitdaging wordt om mensen te vinden die nog geen kennis hebben van de zaak. Het proces duurde zes weken, werd op televisie uitgezonden en kreeg grote belangstelling in de Verenigde Staten. Juryleden mogen vooraf geen kennis hebben van de zaak, zodat zij hun oordeel niet laten beïnvloeden door informatie die buiten de rechtszaal is verkregen.
De zaak leidde tijdens het proces tot een scherpe publieke discussie. Sommige Amerikanen zagen de rechtszaak als aanleiding om aandacht te vragen voor tekortkomingen in de postnatale zorg en de manier waarop in de Verenigde Staten wordt omgegaan met moeders die hun kinderen doden.
Tegelijkertijd kreeg Clancy ook opvallend veel steun. Tijdens het proces verschenen geregeld vrouwen in het roze bij de rechtbank om haar te steunen. Dat leidde tot verbazing en woede bij tegenstanders, die vinden dat Clancy vanwege de dood van haar drie kinderen geen aanspraak kan maken op sympathie.

