Peter Greene, de Amerikaanse acteur die wereldwijd bekendheid verwierf door zijn rollen als schurk in films als Pulp Fiction en The Mask, is op zestigjarige leeftijd overleden.
Greene kwam in december om het leven door een ongeluk met een vuurwapen in zijn appartement in New York. De lijkschouwer bevestigde dat het om een tragisch ongeluk ging.
De acteur werd op 12 december dood aangetroffen in zijn woning. Niet een familielid of vriend sloeg alarm, maar een buurman die de huisbaas en de politie inschakelde nadat al meer dan vierentwintig uur onafgebroken kerstmuziek uit het appartement klonk. Bij aankomst troffen hulpdiensten Greene levenloos aan.
Uit het onderzoek van de autoriteiten bleek dat Greene was overleden aan een schotwond in zijn linkeroksel, waarbij een slagader werd geraakt. De verwonding leidde tot ernstig bloedverlies. De lijkschouwer concludeerde dat er geen sprake was van een misdrijf of zelfmoord, maar van een ongelukkige samenloop van omstandigheden.
Greene groeide op in de Verenigde Staten en begon zijn acteercarrière in de vroege jaren negentig. Zijn grote doorbraak kwam via een onverwachte route. Zijn indrukwekkende vertolking in de onafhankelijke film Clean, Shaven uit 1993 — waarin hij een man met schizofrenie speelde — trok de aandacht van regisseur Quentin Tarantino. Die castete hem als de sinistere bewaker Zed in Pulp Fiction, de misdaadfilm die in 1994 uitgroeide tot een van de meest invloedrijke films van het decennium. De scène met Zed behoort tot de meest besproken en geciteerde momenten uit de filmgeschiedenis.
Eveneens in 1994 was Greene te zien als gangster Dorian Tyrell in The Mask, de komedie met Jim Carrey in de hoofdrol. Waar Carrey de film domineerde met zijn uitbundige vertolking, zorgde Greene als villain voor een donker tegenwicht. De film werd een wereldwijde kassucces en versterkte Greenes reputatie als acteur die geloofwaardige schurken kon neerzetten.
In de jaren die volgden bleef Greene actief in Hollywood. Hij verscheen in The Usual Suspects uit 1995, de misdaadthriller die ook een klassieker zou worden, en speelde een rol in Training Day uit 2001, de film waarvoor Denzel Washington een Oscar won. Greene koos consequent voor donkere, complexe rollen in films die het genre van de misdaadfilm serieus namen.
Ondanks zijn herkenbare gezicht en zijn bijdragen aan enkele van de meest gevierde misdaadfilms van de jaren negentig bleef Greene grotendeels buiten de schijnwerpers van het grote sterrendom. Hij werkte gestaag door in kleinere producties en televisierollen, maar zijn naam werd voor veel filmliefhebbers onlosmakelijk verbonden met de karakters die hij in de jaren negentig speelde.
Het overlijden van Peter Greene roept opnieuw vragen op over de veiligheid van vuurwapens in de privésfeer in de Verenigde Staten. Ongelukken met legaal bezit van wapens eisen jaarlijks tientallen levens in het land. In Greenes geval leidde een moment van onoplettendheid tot een fatale afloop.
Uit de filmwereld kwamen na zijn overlijden reacties van waardering voor zijn werk. Greene liet een kleine maar betekenisvolle erfenis achter in het genre dat hem groot maakte. Wie Pulp Fiction of The Mask herbekijkt, zal zijn aanwezigheid opnieuw voelen — koud, dreigend en onvergetelijk.

