Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft een 39-jarige arts uit Utrecht veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf.
Sarah V. wordt schuldig bevonden aan poging tot moord op haar prematuur geboren kind en voorbereidingshandelingen voor moord en zware mishandeling met voorbedachten rade. Ze verdunde haar moedermelk en voegde loperamide toe, een diarreeremmer die levensgevaarlijk is voor baby’s.
De vrouw verdunde tussen 30 mei en 18 juni 2020 haar moedermelk zodanig dat er veel te weinig voedingsstoffen in zaten. Vanaf 6 juni voegde ze loperamide toe aan de melk, een diarreeremmer die nooit aan kinderen onder drie jaar mag worden gegeven. Dit leidde tot ernstige en levensbedreigende medische klachten bij haar kind.
De rechtbank had V. eerder veroordeeld voor dezelfde feiten tot elf jaar gevangenisstraf. Ook sprak de rechtbank haar vrij van feiten gepleegd tegen haar minderjarige zoon. Zowel de verdachte als het Openbaar Ministerie gingen in hoger beroep. Het OM trok het hoger beroep tegen de vrijspraak later in en werd daarom niet-ontvankelijk verklaard.
Het hoger beroep richtte zich vooral op de vraag hoe de loperamide in de moedermelk terecht was gekomen. Was de verdunning het gevolg van een biologisch proces? Kwam de loperamide door vervuiling in een kolftas in de melk? Of had de verdachte de gekolfde melk gemanipuleerd?
Om deze vragen te beantwoorden voerden verschillende deskundigen onderzoek uit. Het hof concludeerde op grond van hun bevindingen dat de verdunning van de moedermelk en de aangetroffen hoeveelheden loperamide niet via een biologisch proces heeft kunnen plaatsvinden. Het menselijk lichaam produceert geen loperamide en verdunt melk niet vanzelf tot dit niveau.
Op grond van overige feiten in het dossier verwierp het hof ook vervuiling van buitenaf als mogelijkheid. Naar het oordeel van het hof is bewezen dat V. haar kind opzettelijk en met voorbedachten rade van het leven wilde beroven door loperamide aan de moedermelk toe te voegen, deze extreem te verdunnen en in het ziekenhuis aan haar kind te laten toedienen.
Het hof achtte ook de voorbereidingshandelingen voor moord op en zware mishandeling met voorbedachten rade bewezen. In de vriezer in haar woning werden zakjes met moedermelk aangetroffen en in het ziekenhuis ingeleverde flesjes die bestemd waren voor haar kind. In het merendeel van deze zakjes en flesjes zat zeer verdunde moedermelk of loperamide, of beide.
In hoger beroep werd V. opnieuw onderzocht door een psychiater en psycholoog. Op grond van hun bevindingen acht het hof haar enigszins verminderd toerekeningsvatbaar. Er zijn psychische problemen vastgesteld die haar handelen beïnvloedden maar niet volledig verklaren.
Het hof hield bij de strafoplegging rekening met het feit dat het bij een poging en voorbereidingshandelingen is gebleven en met de lange duur van de procedure. Daarom komt het tot een lagere straf dan de rechtbank oorspronkelijk oplegde: acht jaar in plaats van elf jaar.
Daarnaast moet V. een schadevergoeding betalen aan haar kind dat door haar handelingen ernstige gezondheidsschade heeft opgelopen. Het kind overleefde maar de gevolgen van de vergiftiging kunnen blijvend zijn.
Volg CrimeNieuws op:
