Zoon krijgt tien jaar gevangenisstraf voor doodsteken eigen vader in pand Amsterdam

Een 24-jarige man is veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf voor de moord op zijn 65-jarige vader in Amsterdam-Zuidoost.

De rechtbank acht bewezen dat hij zijn vader met voorbedachten rade om het leven bracht. De man is volgens deskundigen verminderd toerekeningsvatbaar.

De vader werd op 30 maart 2024 dood gevonden in de slaapkamer van zijn woning. De achterdeur was vernield en het glas was ingegooid met een stoeptegel.

Uit het daaropvolgende politieonderzoek kwam uiteindelijk de zoon als verdachte naar voren. Ruim twee maanden na de dood van zijn vader werd hij aangehouden. Hij was toen 21 jaar oud.

Forensisch onderzoek wees uit dat het slachtoffer 23 steekwonden had. De meeste verwondingen zaten aan de achterkant van zijn lichaam. De zoon heeft toegegeven dat hij in de nacht van 28 op 29 maart met een mes op zijn vader heeft ingestoken, maar hield vol dat hij zijn vader niet vooraf had willen doden.

De rechtbank gaat daar niet in mee. Volgens de rechters blijkt uit het handelen van de man dat hij wel degelijk met een vooropgezet plan naar zijn vader is gegaan. Hij had vooraf urenlang door de nacht gelopen en beschikte daarmee over voldoende tijd om na te denken over wat hij van plan was en welke gevolgen dat zou hebben.

Ook nadat hij bij de woning was aangekomen, voerde hij zijn plan niet direct uit. Hij bleef enige tijd bij de achterdeur staan en liep vervolgens weg om een sigaret te roken. Daarna keerde hij terug en besloot hij alsnog zijn vader te doden. Het grote aantal steekwonden, waaronder de verwondingen aan de rug, past volgens de rechtbank bij de conclusie dat hij opzettelijk heeft gehandeld.

De man is daarnaast veroordeeld voor een gewelddadige overval op een tankstation in Diemen op 9 oktober 2020.

Tijdens het strafproces is uitgebreid onderzoek gedaan naar zijn psychische gesteldheid. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum konden aanvankelijk niet alle belangrijke vragen beantwoorden, waarna aanvullend onderzoek werd uitgevoerd door deskundigen van het Nederlands Instituut voor Forensische Psychiatrie en Psychologie.

Uit dat onderzoek kwam een beeld naar voren van een jongeman die in zijn jeugd met veel wisselingen van verblijfplaats en emotioneel belastende ervaringen te maken had. Volgens de deskundigen was bij hem ten tijde van de moord sprake van een psychotrauma- of stressorgerelateerde stoornis en een stoornis in het gebruik van cannabis. Daarnaast waren er aanwijzingen voor een bedreigde persoonlijkheidsontwikkeling met vermijdende en antisociale trekken.

De man heeft verklaard dat zijn vader hem in het verleden seksueel zou hebben misbruikt. De rechtbank kan die mogelijkheid op basis van het strafdossier niet uitsluiten, maar stelt tegelijkertijd dat niet kan worden vastgesteld dat het misbruik daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. De rechters hebben de moord daarom wel in samenhang met de psychische problematiek van de verdachte beoordeeld, maar kunnen het vermeende misbruik niet als vaststaand feit gebruiken.

Vanwege de ernst van de moord vindt de rechtbank een langdurige onvoorwaardelijke gevangenisstraf noodzakelijk. De verminderde toerekeningsvatbaarheid heeft wel invloed op de hoogte van de straf. Daardoor valt de uiteindelijke straf lager uit dan de eis van het Openbaar Ministerie.

Ook duurde het strafproces langer dan volgens de wettelijke redelijke termijn is toegestaan, mede door de verschillende psychologische en psychiatrische onderzoeken. Daarvoor trekt de rechtbank nog drie maanden af van de straf die anders zou zijn opgelegd.

De man moet naast zijn gevangenisstraf ook ruim 40.000 euro schadevergoeding betalen aan zijn halfzus en halfbroer.

Volg CrimeNieuws op:

WhatsApp Instagram Snapchat X