Een criminele bende gebruikte een vissersschip als dekmantel om tweehonderd kilo ketamine en tien kilo cannabishars vanuit Amsterdam naar de Engelse kust te vervoeren.
De hele operatie werd echter van begin tot eind in de gaten gehouden door de Britse National Crime Agency.
Op 16 februari 2024 zagen rechercheurs hoe Sean Seymour, een zestigjarige man uit Saxmundham, vanaf de kust over zee tuurde, duidelijk uitkijkend naar een aankomend vaartuig. In de vroege ochtend van 17 februari voer de vissersboot Girl Carole de rivier de Deben in Suffolk binnen. Seymour reed vervolgens naar de aanlegplaats, waarbij hij onderweg de 21-jarige Domenic Labella uit Ipswich oppakte.
Rond vier uur ’s nachts arriveerde het schip bij een afgelegen steiger in Ramsholt. De twee mannen gingen aan boord en kwamen terug met grote dozen, die ze naar een opslagruimte op een industrieterrein in Rendelsham brachten. In die opslag troffen speurders later de tweehonderd kilo ketamine en tien kilo cannabishars aan.
Om vijf uur werden Seymour en Labella door arrestatieteams uit hun auto gehaald. Twintig minuten later onderschepte een maritieme terrorismebestrijdingseenheid het vissersvaartuig. Aan boord bevonden zich Richard Saul, 43 jaar uit Woodbridge, Nathan Wellard, 55 jaar uit Thetford, en Alexander Sampson-Chambers, 36 jaar uit Welling. Alle drie werden gearresteerd.
Bij doorzoekingen op de boot vonden rechercheurs een gedeactiveerd jachtgeweer, zilveren staven en een dagboek met coördinaten op zee, contactgegevens en notities over mogelijke ontmoetingen met andere schepen. Surveillance had uitgewezen dat Saul deze dagboeken bij zich had.
Afgeluisterde gesprekken onthulden de omvang van Sauls criminele activiteiten. Hij beweerde tachtigduizend pond, omgerekend ongeveer negentigduizend euro, te hebben uitgegeven aan de voorbereiding van de drugstransporten. In een onderschept gesprek zei hij bereid te zijn twee keer per week naar Nederland te varen als er maar voorraad beschikbaar was. Hij pochte dat hij in de zomer al vier vaartochten had gemaakt en noemde zijn criminele onderneming ‘een eitje’.
Uit andere gesprekken bleek dat Saul zichzelf verhuurde als ‘schipper op afroep’ voor georganiseerde misdaadgroepen. Als vuistregel rekende hij tien procent van de waarde van elke lading. In nog een ander gesprek sprak hij over plannen om cocaïne ter waarde van ruim drie miljoen euro uit een pakhuis in Nederland te stelen, wat volgens hem ‘een mooie start van het jaar’ zou zijn.
Rechercheurs concludeerden dat de groep samenwerkte met Nederlandse partners die het schip in de gaten hielden tijdens het verblijf in Nederland en bij het vertrek. Na hun arrestatie ontkenden de meeste mannen op de hoogte te zijn geweest van de drugs. Alleen Saul gaf toe dat hij wist dat het om ketamine ging, maar beweerde slechts verantwoordelijk te zijn voor transport en logistiek.
Ondanks hun ontkenningen tijdens verhoren pleitte de gehele groep schuldig aan het begin van hun rechtszaak vorige maand bij de rechtbank in Ipswich. Op 23 april werden ze veroordeeld. De straffen en de identiteit van de veroordeelden werden door de autoriteiten bekendgemaakt, waarbij Saul als de bendeleider werd aangemerkt die had opgeschept over zijn uitgebreide criminele netwerk en het gemak waarmee hij dacht drugs het Verenigd Koninkrijk binnen te kunnen smokkelen.
De Britse rechtbank heeft de verdachten in kwestie veroordeeld tot straffen oplopend tot acht jaar voor het smokkelen van de grote partij drugs.
Volg CrimeNieuws op:
